BOEKetje onderwijs - abimo

SuperZeno

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sat, 02 Mar 2013 17:32:00 +0100

Auteur:	Inne Van den Bossche
Titel:	SuperZeno
Uitgeverij:	Abimo
Plaats:	Sint-Niklaas
Jaar:	2013
Pagina's:	32
ISBN-13:	978-90-5932-941-6
Prijs:	€ 11,95

Hoe leg je aan een jong kind uit dat het allergisch is voor iets? Dit is een vraag die ouders van kinderen met astma of allergische neusklachten zich ongetwijfeld stellen. Inne Van den Bossche, de geestelijke moeder van de Zeno-reeks, geeft met SuperZeno op deze vraag een duidelijk, wetenschappelijk verantwoord en creatief antwoord. Voor die wetenschappelijke achtergrond ging ze op ‘consultatie’ bij Prof. Dr. Frans De Baets (kinderlongarts UZ Gent) en Prof. Dr. Philippe Gevaert (Allergienetwerk UZ Gent). Kinderen die allergisch zijn voor huisstofmijt en/of pollen lopen al heel vroeg tegen de grenzen van hun kunnen aan. Grenzen die kunnen verlegd worden door een aangepaste medicatie en een goede therapietrouw. Maar daarvoor moet er eerst een diagnose zijn.

In haar boek brengt Inne eerst en vooral het traject van beperkingen door astma of een neusallergie over diagnose tot behandeling in kaart. Daarvoor promoveert ze de huisstofmijt en de pollen tot de status van SuperZeno’s onzichtbare monstertjes. Monstertjes waartegen SuperZeno vecht door consequent zijn medicatie in te nemen.

Wie het boekje gelezen heeft, ziet misschien niet hoe Inne Van den Bossche alles weer perfectionistisch in beeld heeft gebracht. De testapparaten uit het ziekenhuis is ze ter plaatse gaan bekijken. Vergelijk de tekening van de longfunctiecabine maar eens met een afbeelding hiervan op het Internet. Of vergelijk de afbeeldingen van de huisstofmijt en de diversiteit van de pollen maar eens met de foto’s ervan die je vindt met de zoekrobot voor afbeeldingen van Google. Je zult ongetwijfeld versteld staan van de realistische manier van voorstellen.

Door de wetenschappelijk juiste informatie en de zeer realistische tekeningen is SuperZeno zowat het psycho-educatieve boekje bij uitstek geworden voor jonge kinderen met een allergie voor huisstofmijt of een neusallergie. Maar er is meer! In samenwerking met Prof. Dr. Philippe Gevaert van het Allergienetwerk UZ Gent maakte Inne (ik heb het voorrecht haar bij haar voornaam te mogen noemen) een allergiedagboek dat kinderen moet aanzetten tot therapietrouw. In dit dagboek krijgen ze niet alleen kindvriendelijke informatie. Ze kunnen erin bijhouden:

Waarvoor ze allergisch zijn;
Wat voor hen de kritieke periodes van het jaar zijn;
Welke dosis medicatie ze op welk moment moeten nemen.

Daarenboven kunnen ze in het dagboek gedurende twaalf weken dagelijks bij houden hoe ze zich voelen en of ze hun medicatie hebben ingenomen. Om de therapietrouw te bevorderen mogen ze elke dag een sticker kleven in het boekje op voorwaarde dat ze hun medicatie correct hebben ingenomen. Dit dagboekje is niet in de handel verkrijgbaar. Het is de bedoeling dat kinderen die bij het Allergienetwerk op consultatie gaan, dit dagboek meekrijgen.

Gezien de unieke combinatie van kinderboek en kindvriendelijk dagboek, verdient deze SuperZeno zonder de twijfel het predicaat van Naslagwerk met karakter!

Vlinder - Over een meisje met ADHD

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 14 Oct 2012 20:48:00 +0200

Auteur:	Miriam Bruijstens
Titel:	Vlinder
Uitgeverij:	Pica/Abimo
Plaats:	Huizen/Sint-Niklaas
Jaar:	2012
Pagina's:	128
ISBN-13:	9789077671740
Prijs:	€ 14,95

Het eerste gezamenlijke project van de Nederlandse uitgeverij Pica en het Vlaamse Abimo is meteen een schot in de roos. Op een zeer vlotte en leuke manier wordt de lezer binnengeleid in de wereld van een meisje met ADHD. Dat meisje, Vlinder, is van de eerste tot de laatste bladzijde aan het woord. Daar heeft de auteur Miriam Bruijstens keurig voor gezorgd.

Doorheen de verschillende hoofdstukken komen de verschillende ADHD-kenmerken aan bod zonder dat er moeilijke woorden op gekleefd worden. Dit zorgt voor een grote herkenbaarheid bij de lezers. Toch is het geen negatief boek. De auteur heeft gezorgd voor een evenwichtige mengeling van positieve en negatieve gevolgen van ADHD voor een kind en zijn omgeving.

Meer vertellen over dit boek zou zonde zijn. Alleen nog dit: Vlinder is een voorbeeld van hoe een jeugdboek in zich de essentie van goede psycho-educatie kan meedragen.

Zeno en co

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 13 Nov 2011 19:12:00 +0100

Auteur:	Inne Van den Bossche
Titel:	Zeno en co
Uitgeverij:	Abimo
Plaats:	Sint-Niklaas
Jaar:	2011
Pagina's:	28
ISBN-13:	978-90-5932-781-8
Prijs:	€ 11,95

Sommige mensen vinden hoogbegaafdheid een luxeprobleem. Volgens hen maken ouders van hoogbegaafde kinderen veel drukte om ‘niets’. Dergelijke negatieve reacties weerhouden de ouders van deze kinderen ervan om met hun zorgen naar buiten te komen. Want die zorgen zijn er in veel gevallen wel degelijk. Voor veel hoogbegaafde kinderen loopt lang niet alles van een leien dakje. Sommigen blijven in de klas op hun (leer)honger zitten en vervelen zich. Anderen zijn dan weer te perfectionistisch en faalangstig: ze beginnen er niet meer aan. Ze weten dat ze de hoge eisen die ze aan zichzelf stellen, niet kunnen halen. Veel hoogbegaafde kinderen gaan heel diep in op sommige thema’s en levensvragen die bij hun leeftijdsgenootjes nog lang niet aan de orde zijn. Zij voelen dan ook scherp aan dat ze ‘anders’ zijn. Niet zelden komen al deze gevoelens samen voor. Dit alles zorgt vaak voor een enorme frustratie.

Met oudere kinderen kun je hier gewoon over praten. Bij jonge kinderen is dat veel moeilijker. Het boek Zeno en co van Inne Van den Bossche snelt je hier ter hulp. In haar verhaal laat ze Zeno, die voor de gelegenheid hoogbegaafd is, worstelen met zijn ‘monstertjes’:

Het ik wil leren-monster staat voor verveling en leerhonger;
Het ik durf niet-monster staat voor perfectionisme en faalangst;
Het ik ben anders-monster staat voor hypergevoeligheid en diepzinnigheid;
Het ik ben het beu-monster staat voor frustratie.

Inne laat deze monstertjes in haar boek groeien en krimpen. En juist in dat ‘krimpen’ reikt ze een oplossing aan voor de moeilijkheden die Zeno ondervindt.

In haar unieke scheur- en collagestijl heeft Inne de monstertjes een eigen karakter en een alleszeggende vorm weten te geven. Gedreven en gezond-perfectionistisch als ze is, heeft ze zowel haar monstertjes als de begeleidende teksten voorgelegd aan Tessa Kieboom van het Centrum voor Begaafdheidsonderzoek. Deze zag dat het goed was en schreef het voorwoord op Zeno en co.

Het resultaat mag er zijn: een boek waar kinderen, ouders, en leerkrachten zeker zullen van genieten.

Een zoen voor Zeno

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 16 Jan 2011 22:43:00 +0100

Auteur:	Inne Van den Bossche
Titel:	Een zoen voor Zeno
Uitgeverij:	Abimo
Plaats:	Sint-Niklaas
Jaar:	2005
Pagina's:	28
ISBN-13:	978-90-59322-41-7
Prijs:	€ 11,95

Hoe vertel je aan een kind wat het betekent om dyslexie te hebben? De toen piepjonge auteur Inne Van den Bossche gaf hierop in 2005 een prachtig antwoord. Ze schreef het boekje Een zoen voor Zeno. Het werd meteen een boekje met een inhoudelijke meerwaarde. Omdat ze zich voor het schrijven van dit boekje informeerde bij de juiste personen. Het feit dat niemand minder dan Martine Ceyssens (Ik schreif faut) het voorwoord wou schrijven, is een kwaliteitslabel op zich.

De auteur slaagt erin om het fenomeen dyslexie zeer begrijpelijk en op een positieve manier uit te leggen. Hiervoor gebruikt ze een goed uitgebalanceerde mix van eenvoudige tekst en duidelijke tekeningen. Met weinig woorden geeft ze de essentie van het fenomeen dyslexie weer. En verduidelijkt ze het traject van diagnose tot behandeling.

Wat ik vooral waardeer is dat het boekje gaat over een kind met dyslexie en niet over een dyslectisch kind. Dit is geen flauwe woordspeling. Door haar manier van schrijven verengt de auteur het kind niet tot zijn leerstoornis, maar geeft ze het de kans om iemand te zijn met nog veel andere kwaliteiten en talenten.

We kunnen dan ook de slotzin uit het voorwoord van Martine Ceyssens alleen maar herhalen:

Dit vertelboekje is een echte aanrader voor leerkrachten, hulpverleners en ouders die te maken krijgen met dyslexie.

Inne Van den Bossche heeft een zoen van haar geesteskind Zeno en alle andere kinderen met dyslexie dubbel en dik verdiend!

Het grote snoezelboek

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 03 Oct 2010 21:30:00 +0200

Auteur:	Joep Derie en Ronny Vanoosthuyse
Titel:	Het grote snoezelboek - Een wondere wereld van zintuigen
Uitgeverij:	Abimo/Schoolsupport
Plaats:	Sint-Niklaas/Zuidhorn
Jaar:	2008
Pagina's:	206
ISBN-13:	978-90-5932-295-0
Prijs:	€ 24,50

Het woordenboek Van Dale omschrijft snoezelen als het zich bevinden in een ruimte met voorwerpen, beelden, kleuren, geuren en geluiden die de zintuigen aangenaam prikkelen. Het woord is een samen-trekking van de woorden snuffelen en doezelen. Gegroeid vanuit de werking met mensen met een ernstige mentale beperking, vond het snoezelen zijn weg naar andere doelgroepen. In Vlaanderen deed het ondermeer zijn intrede in het kleuteronderwijs. Hieronder zie je hoe de Vrije Kleuterschool ’t Kersenpitje uit het Oost-Vlaamse Waarschoot het snoezelen aanpakt.

In het Grote snoezelboek legden de auteurs vijftien jaar ervaring vast. Gegroeid vanuit de praktijk, laat het boek de inhoudelijke en filosofische achtergrond van het snoezelen niet liggen. Je kunt het dan ook beschouwen als het eerste Vlaamse naslagwerk over snoezelen in de kleuterschool. Scholen die ermee willen starten moeten het zeker lezen.

In het eerste hoofdstuk schetsen de auteurs de ontstaansgeschiedenis van het snoezelen en geven ze er een uitgebreide definitie van. Je leert dat het een begeleid en doelgericht gebeuren is waarbij zintuiglijke prikkels selectief in een sfeervolle omgeving worden aangeboden. Daarbij houdt men bewust rekening met de eigen aard van elk kind.

Het tweede hoofdstuk breekt een lans van de Joeron-methodiek. Dit stappenplan garandeert dat het snoezelen een begeleid en doelgericht gebeuren is voor de deelnemers. Het besteedt aandacht aan de voorbereiding en de uitvoering van het snoezelen. Belangrijk hier vind ik het onderdeel waar de drie voorwaardenscheppende elementen besproken worden, namelijk:

een begeleidster die er klaar voor is;
kinderen die er klaar voor zijn;
een ruimte die er klaar voor is.

Het derde en meest praktische hoofdstuk leert ons hoe je zelf goede snoezelvoorwerpen kunt maken. Centraal staan de specifieke eigenschappen waaronder:

het selectieve;
het verwonderende;
het contrasterende;
het variërende;
…

In dit hoofdstuk lees je verder hoe je stap voor stap tientallen snoezelvoorwerpen kunt maken.

Aangezien snoezelen een eigen ruimte vraagt, hebben de auteurs er het vierde hoofdstuk aan gewijd. Hierin bespreken ze de kernprincipes bij de inrichting van de snoezelruimte en haar basiselementen. Ze eindigen dit hoofdstuk met de voorstelling van enkele Vlaamse projecten.

In het vijfde hoofdstuk komt het verschil tussen snoezelen enerzijds en zintac en zintex anderzijds, aan bod. Deze twee laatste woorden staan voor zintuigen activeren (zintac) en zintuiglijk experimenteren (zintex). Hierbij staat het stimuleren van de zintuigen voorop, en niet zozeer het ervaren door en genieten van de zintuigen.

Het zesde en laatste hoofdstuk geeft een multimediaal overzicht van inspiratiebronnen.

Voor wie snoezelen wil leren kennen en meteen ook uitproberen is dit Het Boek.

Omdat ze het waard zijn

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Mon, 24 May 2010 22:56:00 +0200

Auteur:	Mone Bennekens
Titel:	Omdat ze het waard zijn. Verhalen van kinderen en jongeren gebracht door de Kinder- en Jongerentelefoon
Uitgeverij:	Kinder- en Jongerentelefoon/Abimo
Plaats:	Mechelen/Sint-Niklaas
Jaar:	2009
Pagina's:	96
ISBN-13:	978-90-5932-513-5
Prijs:	€ 10,95 + € 2,- verzendkosten

Wil je weten waarvoor kinderen en jongeren naar de Kinder- en Jongerentelefoon bellen? Lees dan Omdat ze het waard zijn. Dit boek bevat enkele van hun anonieme en moedig vertelde verhalen. De auteur liet hen zelf aan het woord, waardoor de werking van de Kinder- en Jongerentelefoon heel concreet tot leven komt.

Vergis je niet. Dit is niet zomaar een verhalenbundel. Elk verhaal is een persoonlijke getuigenis. Daarom is het kleine briefje dat bij het boek zit geen overbodige luxe. Ik citeer:

Een verhaal uit dit boek kan soms heel beklijvend zijn omdat je ofwel zelf in zo'n situatie zit, omdat je ook iets ergs hebt meegemaakt of gewoon omdat je een gevoelig iemand bent. Word je triest van een verhaal of voelt het verhaal beklijvend aan (alsof het aan je vel blijft plakken) en kan je er moeilijk afstand van nemen, dan raden we je aan het boek een tijd opzij te leggen. Dat is niet flauw of zwak. Wij noemen dit 'zorgen voor jezelf'. Je zal merken dat, wanneer het beter gaat, je het boek vanzelf weer opneemt om verder te lezen.

Waarover deze verhalen dan wel gaan? Over thema's zoals angst, depressie, echtscheiding, pesten, verliefdheid en zelfverwonding. Je begrijpt meteen waarom de waarschuwing in dit boekje bijgesloten is. Het is trouwens niet de bedoeling dat je deze verhalen vrijblijvend leest. Om dat te vermijden heeft de auteur doorheen het boek voor een vijftal 'verwerkingsopdrachten' gezorgd:

Doener: zet aan tot actie
Denker: zet aan tot (zelf)reflectie
Durver: daagt de lezer uit om op zoek te gaan naar de best mogelijke manier om iets aan iemand duidelijk te maken.
Wist je dat: geeft enkele speciale weetjes
Slip of de tong: helpt elke durver op weg naar de best mogelijke manier om iets te zeggen

Dit boek kan helpen om deze thema's in een klas bespreekbaar te maken. Daarvoor heeft men twee reeksen lessen ontwikkeld (voor de 3e graad basisonderwijs en voor de 1e graad secundair onderwijs) die je gratis kunt afhalen van http://www.kjt.org/omdatzehetwaardzijn. Men heeft er bewust voor gekozen om deze lessenreeksen niet te laten gaan over de hierboven vermelde thema's, maar wel over de gemeenschappelijke deler ervan, de weerbaarheid van het kind of de jongere. Een absolute aanrader!

Het boek is ook te verkrijgen bij uitgeverij Abimo.

De Dyslexie Survivalgids

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sat, 08 May 2010 22:19:00 +0200

Auteur:	Annemie De Bondt in samenwerking met Luc Descamps
Titel:	De Dyslexie Survivalgids
Uitgeverij:	Abimo/Schoolsupport
Plaats:	Sint-Niklaas/Zuidhorn
Jaar:	2009
Pagina's:	80
ISBN-13:	978-90-593-2516-6
Prijs:	€ 10,95

Een van de dingen die uitgeverij Abimo sterk maakt, is haar kunst en kundigheid om mensen die inhoud willen brengen voor kinderen te koppelen aan een jeugdschrijver. Op deze manier brengt ze wetenschappelijk juiste informatie op een prettige en zeer toegankelijke manier in het bereik van jeugdige lezers. De Dyslexie Survivalgids is daar een mooi voorbeeld van. Alleen al daardoor is dit boekje, ondanks een aantal bedenkingen die ik hierna formuleer, een aanrader.

In de inleiding leggen de auteurs uit hoe het kind dit boekje kan gebruiken. Om dan meteen in het eerste hoofdstuk haarfijn en duidelijk uit te leggen wat dyslexie is. Thema's zoals, het voorkomen, de verklaring van dyslexie, de rol van de erfelijkheid en de kenmerken van dyslexie op verschillende leeftijden passeren de revue. De gegeven informatie is wetenschappelijk correct onderbouwd.

Het tweede hoofdstuk beschrijft de mogelijke emotionele gevolgen van dyslexie. Dit is geen theoretische lijst maar een zeer concrete beschrijving van aspecten zoals het zich anders voelen, demotivatie, het verlies van zelfvertrouwen en faalangst. Een sterk hoofdstuk!

In het derde hoofdstuk schetsen de auteurs een deeltje van het hulpverleningsproces. Ik schrijf bewust "een deeltje", omdat de rol die het CLB in het verwijzingsproces speelt, helemaal niet aan bod komt. In de praktijk is het in de goede traditie van zorgoverleg tussen school en CLB op de basisschool zo dat het team pas na uitgebreid overleg en verantwoorde diagnostiek door het CLB besluit tot doorverwijzing naar een logopedist. In het licht van de diagnostische protocollen voor de CLB's die de afgelopen tijd zijn ontwikkeld en binnenkort in werking treden, wekt dit hoofdstukje een verkeerde en te oppervlakkige indruk: school en CLB verwijzen kinderen nooit na het afnemen van "een onderzoekje". Daarenboven doet het ook afbreuk aan de deskundigheid van de leerkrachten en de remediërende kracht van de basisscholen. Als een kind met dyslexie beter leert lezen en schrijven is het niet dankzij de logopedist, maar mede door het toedoen van de logopedist.

Het vierde hoofdstuk "School" probeert het kind te overtuigen om open te zijn over zijn dyslexie. Het legt heel kort uit wat sticordimaatregelen zijn en welke vorm ze kunnen aannemen. Het geeft een mooi overzicht van concrete maatregelen. Ook de praktische "Tips voor jezelf" zijn zeer goed. In dit hoofdstuk komen ook de softwarepakketten Sprint en Kurzweil heel summier aan bod. Helaas is de beschrijving van deze softwarepakketten niet gelijkwaardig. Je bespeurt doorheen de beschrijving de voorkeur van de logopediste. Dit had objectiever gekund. Daarenboven doet de beschrijving onrecht aan beide pakketten.

Het vijfde hoofdstuk over bekende personen met dyslexie is stilaan een klassieker in dergelijke boekjes. Het toont de kinderen met dyslexie meer dan terecht aan dat zij ook veel kunnen bereiken.

De auteurs vullen het vijfde hoofdstuk aan met het verhaal van een kind en het verhaal van een ouder. Ook hierin negeren de auteurs de rol van het CLB volkomen. In de praktijk is het zelden zo dat een leerkracht een kind rechtstreeks naar de logopedist verwijst.

In het achtste hoofdstuk geven de auteurs een lijst met nuttige websites. Ook hier ontbreekt elke verwijzing naar de deskundigheid van het CLB in verband met dyslexie. Dit is uitermate jammer, zeker omdat in dit lijstje enkel de website van de Vlaamse Vereniging voor Logopedisten voorkomt. Bij een eventuele herdruk van dit boekje is het wenselijk dat de auteurs het hulpverleningsproces juister en onpartijdiger in beeld brengen. Dan kan dit een boekje zijn met een heel grote meerwaarde.

Je huiswerk maken zonder ziek te worden

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 02 May 2010 14:33:00 +0200

Auteur:	Walter Dons
Titel:	Je huiswerk maken zonder ziek te worden
Uitgeverij:	Abimo/Schoolsupport
Plaats:	Sint-Niklaas/Zuidhorn
Jaar:	s.d.
Pagina's:	112
ISBN-13:	978-90-593-2412-1
Prijs:	€ 9,95

Dit boekje uit de reeks Lach en leer is bedoeld voor leerlingen van het derde tot en met het zesde leerjaar. Het bevat heel wat ideeën rond het leren van lessen en het maken van toetsen en proefwerken. Op een speelse en leuke manier komen heel wat principes uit de traditionele lessen "Leren studeren" aan bod.

De ludieke inleiding over het niet maken van huiswerk is zeer herkenbaar voor kinderen en ouders. Toch blijft de boodschap duidelijk: huiswerk maken heeft zin! De volgende twee hoofdstukken gaan meteen over enkele belangrijke voorwaarden om dit in de beste omstandigheden te kunnen doen. Aan bod komt onder andere het belang van:

een pauze tussen school en huiswerk;
breinvriendelijke tussendoortjes;
een vast beginuur;
een huiswerkvriendelijke werkplek;
...

De auteur geeft hier vanzelfsprekend concrete tips bij. Vervolgens staat hij stil bij het plannen van de huiswerkmomenten. Hierbij gaat hij uit van een vaste weekplanning waarin je eerst alle structurele ontspanningsmomenten (muziekschool, tekenacademie, jeugdbeweging, sportclub, ...) invult. Daarna geeft hij een woordje uitleg bij de meer flexibele dagplanning. Zeven tips moeten de leerling daarbij helpen. In het vijfde hoofdstuk maakt de auteur het nog eens duidelijk dat actief aanwezig zijn in de klas het maken van huiswerk gemakkelijker maakt.

Heel belangrijk is het hoofdstuk over het werken aan een langlopende taak. Voor veel schoolkinderen is dit een aartsmoeilijke opdracht. De auteur biedt hen een heel gestructureerde manier van werken aan.

Hoofdstukken zeven en acht behandelen typische onderwerpen van het "Leren studeren", zoals:

het belang van herhalen;
het maken van schema's;
het gebruiken van gedachtekaarten;
het belang van samenvattingen;
strategieën om een tekst te leren...

Het negende hoofdstukje geeft nog meer tips zoals het gebruiken van ezelsbruggetjes. Het benadrukt ook dat het belangrijk is om te (willen) leren uit de resultaten van een toets of proefwerk.

In het voorlaatste hoofdstuk werkt de auteur een strategie uit om een proefwerk te maken. Voor veel leerlingen uit de lagere school is ook dit geen overbodige luxe.

Het boekje eindigt met een aantal tips voor leerkrachten en ouders.

Net zoals de andere boekjes uit de reeks Lach en leer is dit boekje zeer vlot en licht geschreven met heel wat knipoogjes naar leerlingen, leerkrachten en ouders. Heel wat tekeningen en schema's ondersteunen de tekst. Samen met dat andere boekje uit dezelfde reeks Organiseer jezelf zonder je hoofd te verliezen, is het een krachtige ondersteuning voor alle schoolkinderen

Relatie met de ouders, goed voor elkaar

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 14 Mar 2010 22:45:00 +0100

Auteur:	Duco Creemers & Thijs Radersma
Titel:	Relatie met de ouders, goed voor elkaar Programma om de kwaliteit van de relatie met de ouders 'goed voor elkaar' te krijgen en te houden
Uitgeverij:	Schoolsupport/Abimo
Plaats:	Zuidhorn/Sint-Niklaas
Jaar:	2008
Pagina's:	104 + Cd-rom
ISBN-13:	978-90-8664-055-3
Prijs:	€ 149,-

Het is belangrijk voor een school dat ze een goede relatie heeft met alle ouders. Dat spreekt niet altijd vanzelf. Met Relatie met de ouders, goed voor elkaar haalt de school een instrument in huis om de kwaliteit van deze relatie te bewaken en te verbeteren.

Dit programma is een instrument. Verwacht dus geen theoretische uiteenzetting over kwaliteitszorg. Het is de bedoeling dat je er als school meteen mee aan de slag kunt gaan. De auteurs hebben alle acties die de school kan ondernemen, verdeeld in vijf rubrieken:

Ouders informeren over de school;
Ouders informeren over hun kind;
Ouders betrekken bij de school;
Formele contacten plannen tussen ouders en school;
De verwachtingen en ideeën van ouders kennen. Deze rubriek is zeer sterk uitgewerkt. Omdat de scholen in Nederland verplicht zijn om van de ouders om de vier jaar een enquête af te nemen.

Als school bereik je dit alles niet zomaar. Daarvoor moet je binnen het schoolteam duidelijke afspraken maken. Deze afspraken kan je in dit kwaliteitsinstrument vastleggen. Na afloop hiervan krijgen alle betrokkenen een persoonlijke takenlijst. Bij elke taak is er ruimte voorzien om de stand van zaken weer te geven. Je kunt zelfs een bepaalde taak tot prioriteit maken en daaraan de nodige acties verbinden. De taken die goed zijn uitgevoerd, zijn meteen een goede indicator voor de kwaliteit van het geheel.

In de map bij de Cd-rom die het eigenlijke kwaliteitsinstrument bevat, vind je heel wat nuttige informatie om het programma vlot en goed te gebruiken. Handige stappenplannen nemen de gebruiker mee in de wereld van dit kwaliteitsinstrument.

Omdat je als school niet alles tegelijk kunt realiseren, is het goed om te werken met een ontwikkelingsplan. In de map bij de Cd-rom zit daarvoor een katern met suggesties. Deze zijn in dezelfde rubrieken als hierboven onderverdeeld.

De laatste katern van de map bevat concrete voorbeelden bij de verschillende stappenplannen en suggesties voor de ontwikkelingsplannen. Een aantal van deze voorbeelden vind je in Word-formaat op de Cd-rom en zijn volledig aanpasbaar. Een greep uit het aanbod:

Een gespreksformulier met handleiding en aandachtspunten voor een huisbezoek;
Een intakeformulier voor een nieuwe leerling met een uitgebreide beschrijving van de procedure;
Een formulier om een oudercontact inhoudelijk goed voor te bereiden;
Een inhoudelijke beschrijving met suggesties voor een evolutiegesprek over een leerling;
Een overzicht van werkvormen voor een ouderavond.

Geschreven vanuit de Nederlandse context, is dit kwaliteitsinstrument in Vlaanderen ook heel goed bruikbaar. Het brengt structuur en systematiek in het bewaken van de relatie tussen ouders en school. Een thema dat ook hier zeer actueel is.

Motoriekcircuit - Actief werken aan de motorische ontwikkeling

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Mon, 28 Dec 2009 19:14:00 +0100

Auteur:	Lenty van de Sande-Hoetmer
Titel:	Motoriekcircuit. Actief werken aan de motorische ontwikkeling.
Uitgeverij:	Schoolsupport/Abimo
Plaats:	Zuidhorn/Sint-Niklaas
Jaar:	s.d.
Pagina's:	18 blz. (handleiding) + 108 opdrachtenfiches in verzamelbox
ISBN-13:	978-90-8664-139-0
Prijs:	€ 85,-

Hoe maak je als basisschool een doorgaande lijn voor motoriek? Dit is een vraag die veel scholen in Nederland en Vlaanderen zich ongetwijfeld stellen. Deze vraag beperkt zich niet tot het eerste leerjaar. Ze komt voor in alle leerjaren. Het toenemende aantal diagnoses van een coördinatieontwikkelingsstoornis (ontwikkelingsdyspraxie) is daar niet vreemd aan.

De openbare basisschool Caleidoscoop te Almere zag zich in het schooljaar 1996-1997 voor ongeveer dezelfde vraag geplaatst. Het viel de leerkrachten van groep 3 (1e leerjaar) op dat veel kinderen het schrijven motorisch nog niet aankonden. Daarenboven was er ook een leerling op school met een lichamelijke handicap. Onder begeleiding van een revalidatiecentrum maakte het team een begin met het opbouwen van een doorgaande lijn voor motoriek. Omdat ze merkten dat ook kleuters en sommige oudere leerlingen nood hadden aan extra ondersteuning. De specifieke doelstellingen halen we zo uit de handleiding (blz. 5) :

Groepen 1 & 2 (2^e en 3^e kleuterklas):
- Van grof- tot fijn motorisch bezig zijn, met de nadruk op het gebruik van beide handen (symmetrie).
Groep 3 (1^e leerjaar):
- De motorische vaardigheid trainen en stimuleren.
- Vanuit de symmetrie de lateralisatie bevorderen.
- Bewust worden van het eigen lichaam.
- De goede houding op een stoel en aan tafel aanleren.
Groepen 4 tot en met 8 (2^e tot en met 6^e leerjaar):
- De dominantie van de voorkeurshand bevorderen.
- De dominante hand beter laten ondersteunen door de andere hand.

In de handleiding vind je ook een stukje over de normale motorische ontwikkeling van kinderen. Dit moet je zeker lezen. Zo begrijp je de opzet van Motoriekcircuit beter. Je leest er ook hoe je het geheel organiseert voor de school (soorten activiteiten, benodigde materialen, frequentie, ...).

De opdrachten staan op zeer aantrekkelijke en kindvriendelijke fiches. Ze zijn geschreven in eenvoudige taal. Tekeningen verduidelijken de opdracht. Onderaan elke fiche leest en ziet de leerling welk materiaal hij nodig heeft. In principe kan hij zelfstandig aan de slag.

De fiches zijn als volgt ingedeeld:

Groepen 1 & 2 (2^e & 3^e kleuter): 12 opdrachten
Groep 3 (1^e leerjaar): 18 opdrachten
Groep 4 (2^e leerjaar): 18 opdrachten
Groep 5 (3^e leerjaar): 18 opdrachten
Groep 6 (4^e leerjaar): 18 opdrachten
Groep 7 (5^e leerjaar): 12 opdrachten
Groep 8 (6^e leerjaar): 12 opdrachten

Vier lege fiches nodigen de leerkracht uit om extra opdrachten te maken.

Het materiaal dat je nodig hebt voor Motoriekcircuit is wellicht voor een groot deel al op school aanwezig. Andere materialen, zoals handboeken voor Origami, stressballetjes en jongleermateriaal zal je moeten aankopen.

De opdrachtenfiches zijn van stevig papier en kunnen tegen een stootje. Je kunt ze reinigen met een vochtige doek. Een handige eigenschap!

Motoriekcircuit is een doordacht geheel van opdrachten in stijgende moeilijkheidsgraad. Elke opdracht is daarenboven aangepast aan de bedoelde leeftijd. Wat niet wegneemt dat men Motoriekcircuit ook kan gebruiken voor een individueel zorgtraject. Zowel binnen het reguliere als speciale (buitengewone) onderwijs verdient het zijn plaats. Niet in het minst omdat recent onderzoek heeft uitgewezen dat er achter veel leerproblemen ook een motorisch probleem schuil gaat.