2012.05.27

Ik ben trots op je!

Auteur: Ben Furman
Titel: Ik ben trots op je!
Oplossingsgericht communiceren voor ouders en professionals
Uitgeverij: Pica
Plaats: Huizen
Jaar: 2012
Pagina's: 112
ISBN-13: 9789077671726 
Prijs: € 16,95

ik ben trots op je - oplossingsgericht communiceren voor ouders en professionalsVeel ouders zullen het meteen beamen: de manier waarop ze met hun kind spreken, bepaalt vaak of het positief of negatief reageert. Zeker als ze er naar streven om een verandering in het gedrag te bewerkstelligen. Communicatie kan zowel productief als contraproductief zijn.

In dit boekje toont Ben Furman dat ouders en - mutatis mutandis - professionele mensen hun communicatie met kinderen zo kunnen aansturen dat men tegelijk oplossingen genereert en weerstanden vermijdt. Hij heeft zijn kennis van de oplossingsgerichte psychologie op een concrete en toegankelijke manier verankerd in vijf thematische hoofdstukken:

  • Complimenteren en aanmoedigen: het geven van positieve feedback;
  • Kinderen laten luisteren met behulp van de vijf-vinger-geheugenregel;
  • Alle neuzen in dezelfde richting; het versterken van samenwerking tussen volwassenen;
  • Omgaan met problemen en moeilijkheden;
  • Reageren op onacceptabel of ongepast gedrag.

In het eerste gedeelte leer je hoe je op een juiste en doeltreffende manier complimenten en positieve feedback kunt gebruiken om het gedrag van een kind te beïnvloeden. Doeltreffend betekent in deze context dat je eerder zuinig bent met het geven van complimenten. Het betekent ook dat je ze op een zodanige manier geeft dat ze voor het kind geloofwaardig blijven. Ze verwijzen naar concrete gedragingen. Ben Furman deelt deze complimenten in verschillende categorieën in. Naast het gewone bedanken zijn dat:

  • ‘Roddel’-complimenten;
  • ‘Non-verbale’ complimenten;
  • ‘Vraag’-complimenten;
  • ‘Probeer’-complimenten;
  • ‘Speelse’ complimenten.

Hij geeft bovendien ook enkele tips om kinderen die een complimentenallergie hebben toch een compliment te geven. Tegelijk leert hij je ook hoe je kunt omgaan met jaloezie bij andere kinderen.

In het tweede hoofdstuk introduceert de auteur de vijf-vinger-geheugenregel om kinderen naar je te laten luisteren en opdrachten te laten uitvoeren. Hierbij spreekt hij niet meer over de duim, de wijsvinger, de middenvinger, de ringvinger en de pink maar over de:

  • ‘Contact’-duim;
  • ‘Verzoek’-vinger;
  • ‘Daarom’-vinger;
  • ‘Je kunt het’-vinger;
  • ‘Afspraak’-vinger.

Tal van concrete voorbeelden leren je hierbij hoe je het een en ander kunt aanpakken en veranderen.

Het derde hoofdstuk benadrukt het belang van de afstemming tussen alle volwassenen die het kind begeleiden en/of opvoeden. Ben Furman geeft in dit deel zeven suggesties om deze afstemming zo vlot mogelijk te laten verlopen. Dat het hierbij over meer gaat dan over een consequente aanpak alleen, zal iedereen wel duidelijk zijn.

Het vierde hoofdstuk zal de mensen die het werk van Ben Furman (Kids’ Skills) kennen, bekend voorkomen. Hierin stelt hij zijn stapsgewijze aanpak voor die er moet toe leiden dat een kind een nieuwe vaardigheid aanleert die hem een bepaald probleem helpt overwinnen.

Het laatste hoofdstuk van dit boekje staat in het teken van het aanpakken van onaanvaardbaar gedrag bij een kind. Hierbij is het essentieel dat men het kind leert om verantwoordelijkheid voor zijn gedrag op te nemen en te zoeken op welke manier hij de aangerichte schade kan herstellen.

Een aanrader voor iedereen die zijn communicatie met kinderen wil versterken.

afdrukken

19:21 Gepost door Lieven Coppens in Pica | Permalink | Tags: communicatie, gedrag, kids' skills, methodiek, opvoeders, opvoeding, ouders | |

2012.02.11

Het verwende kind syndroom

Auteur: Willem de Jong
Titel: Het verwende kind syndroom
Jongens en meisjes verwaarloosd door verwenning
Uitgeverij: Pica
Plaats: Huizen
Jaar: 2011
Pagina's: 160
ISBN-13: 9789077671689 
Prijs: € 17,50

het verwende kind syndroom - jongens en meisjes verwaarloosd door verwenningWillem de Jong valt met de deur in huis. Hoe het mogelijk is dat ouders die het beste met hun kinderen voor hebben soms zo onnozel zijn in de opvoeding. Onnozel. Een woord dat je niet onmiddellijk verwacht uit de mond van een Nederlander. Ik nam dan ook onmiddellijk die andere gezette Nederlander onder de arm om de betekenis ervan zuiver te krijgen: ik houd het in deze context op de betekenis van onnozel als beduidend onervaren, liever dan op de betekenis van dom, idioot. De auteur vraagt zich af hoe het komt dat ouders, die perfect weten dat kinderen grenzen nodig hebben, deze grenzen zo snel laten varen als hun eigen kinderen er tegenaan lopen en er tegen protesteren. Als dat een enkele keer gebeurt, is er geen probleem. Gebeurt dit systematisch, dat raakt een kind daar aan gewoon en probeert het goedschiks of kwaadschiks altijd zijn zin te krijgen. Het wordt er niet plezieriger van, wel in tegendeel. Het waant zich het centrum van de wereld, kan geen frustratie meer aan en eist voortdurend zijn vermeende rechten op. We kunnen dan spreken van een problematische verwenning. Deze keert zich op (middel)lange termijn tegen het kind zelf. Soms zelfs in de vorm van een onterechte diagnose van ADHD of oppositioneel gedrag.  Juist op dit punt gaat verwenning over in verwaarlozing. En moet men optreden.

In zijn boek gaat de auteur in het eerste deel op zoek naar de redenen voor en de vormen van problematische verwenning. Hij beperkt zich daarbij niet tot de meest gekende vorm, de materiële verwenning, maar heeft het ook over de pedagogische en affectieve verwenning. Daarbij staat hij uitgebreid stil bij de negatieve gevolgen van verwenning, zoals daar zijn:

  • een gebrekkige morele ontwikkeling;
  • een gebrekkige ego-ontwikkeling;
  • het ontwikkelen van sociaal angstig gedrag;
  • het ontwikkelen van een negatief zelfbeeld, een gering zelfvertrouwen en geringe zelfwaardering;
  • het ontwikkelen van depressieve klachten;
  • het ontwikkelen van agressief, dwingend of oppositioneel gedrag.

Tegelijk staat hij stil bij de gevolgen van deze problematische ontwikkeling voor het kind op latere leeftijd en voor de ouders.

In het tweede deel gaat Willem de Jong in op de rol van ouders als opvoedingsprofessionals die waar nodig steun moeten krijgen om hun kind te begeleiden doorheen de ontwikkelingstaken die het moet doorlopen en tot een goed einde te brengen. Zijn stelling: elke ontwikkelingstaak waar een kind door moet, is gekoppeld aan een opvoedings-opgave bij de ouders. Waar ouders die opvoedingsopgaven niet opnemen, ontstaat er een risico op verwenning. Juist die opvoedingstaak kunnen en mogen de ouders niet uitbesteden aan derden. Zij moeten het zelf doen. Hoe ze dat kunnen, legt de auteur duidelijk uit. Niet in het minst waar hij mogelijke acties koppelt aan de verschillende vormen van verwend gedrag bij de kinderen.

In het derde en laatste deel van dit boek legt de auteur uit hoe leerkrachten en andere beroepsmensen de ouders kunnen bijspringen in hun aanpak van een verwend kind.

Een zeer actueel boek met een frisse kijk!

afdrukken

18:19 Gepost door Lieven Coppens in Pica | Permalink | Tags: opvoeders, opvoeding, opvoedingsondersteuning, ouders, verwaarlozing, verwenning | |

2012.02.05

Autisme en spel

Auteur: Jannik Beyer & Lone Gammeltoft
Titel: Autisme en spel
Creatieve en praktische ideeën voor spelactiviteiten
Uitgeverij: Pica
Plaats: Huizen
Jaar: 2010
Pagina's: 88
ISBN-13: 9789077671443 
Prijs: € 16,50

autisme en spel - creatieve en praktische ideeën voor spelactiviteitenWie, net zoals ik, al veel boeken over autismespectrumstoornissen gelezen heeft, zal het beamen: over autisme en spel is er tot op vandaag maar weinig geschreven. Het boek van Jannik Beyer en Lone Gammeltoft verdient daardoor zeker een plaatsje op de lijst van verplichte literatuur over autismespectrumstoornissen. Ouders, leerkrachten en professionele hulpverleners zullen de kinderen met deze stoornis na het lezen van dit boek niet alleen beter begrijpen, maar ook nog beter kunnen begeleiden. Het is opnieuw de verdienste van de Nederlandse uitgeverij Pica om een dergelijk boek in Nederland en Vlaanderen onder de aandacht te brengen.

Dit boek bestaat uit een theoretisch en een praktisch gedeelte. In het theoretische gedeelte geven de auteurs op een zeer boeiende manier uitleg over autisme. Boeiend doordat ze de spelontwikkeling van kinderen met een autismespectrumstoornis vergelijken met deze van kinderen zonder deze stoornis. Bij spel staan er immers een drietal vaar-digheden (en hun onderlinge samenhang) centraal, vaardigheden die net voor kinderen met autismespectrumstoornissen problematisch zijn:

  • Sociale interactie;
  • Communicatie en dialoog;
  • Mentaal verbeeldingsvermogen en verbeeldingskracht.

Het zou te kort door de bocht zijn te zeggen dat dit deel een snelcursus autismespectrumstoornissen is. Toch slagen de auteurs erin om op deze manier kinderen met ass in hun zijn (nog) beter te doen begrijpen. Het tweede hoofdstuk uit dit eerste deel over Kenmerken en spelpatronen beschrijft de spelontwikkeling van de mens en legt meteen de link naar spelobservatie bij kinderen met autisme. Voor deze spelobservatie is trouwens door de uitgeverij een formulier voorzien op http://www.uitgeverijpica.nl/index.php/ontwikkelingsstoor....

In het tweede deel leer je hoe je voor kinderen met autismespectrumstoornissen leerzame spelactiviteiten (spelfragmenten) kunt opzetten waarbij het kind zelf aangeeft op welk spelniveau het zich bevindt. Deze niveaus worden min of meer bepaald door de volgende spelstrategieën, zoals ze chronologisch in de spelontwikkeling van een kind voorkomen:

  • Aandacht, verwachting en gedeelde concentratie;
  • Imitatie en spiegelen;
  • Parallel spel en parallelle speldialoog;
  • Scripts en sociale verhalen;
  • Om de beurt,
  • Spelletjes en spelregels.

Per spelstrategie of niveau vind je in het boek een uitgewerkt spelfragment met heel veel concreet fotomateriaal dat een echte meerwaarde is.

afdrukken

14:12 Gepost door Lieven Coppens in Pica | Permalink | Tags: asperger, ass, autisme, autismespectrum, methodiek, ontwikkelingsstoornis, pdd-nos, spelontwikkeling | |

2011.11.27

2012 Verborgen regels

Auteur: Brenda Myles e.a.
Titel: 2012 Verborgen regels - Dagkalender voor kinderen
Uitgeverij: Pica
Plaats: Huizen
Jaar: 2011
Pagina's: 372
ISBN-13:  
Prijs: € 14,95

2012 verborgen regels - dagkalender voor kinderenOp 28 maart 2008 besprak ik op mijn boekenblog het boek Verborgen regels van Brenda Myles, Melissa Trautman en Ronda Schelvan. Ik besloot mijn bespreking als volgt:

Dit boek is meer dan de moeite waard voor iedereen die, als ouder of als beroepskracht, met kinderen op weg wil gaan bij het leren van sociale vaardigheden. Daarom hoeven deze kinderen echt niet één van de aangehaalde stoornissen te hebben. Ook veel anderen, kinderen én volwassenen, zouden baat hebben bij het lezen van dit boek. Of wat dacht je van die collega die zijn gezicht op 30 centimeter afstand van het jouwe houdt als hij met je spreekt? Of die andere collega die bij voorkeur tegen jou begint te praten als je net aan de telefoon in gesprek bent?

Nu brengt uitgeverij Pica hierop een aanvulling uit in de vorm van een dagkalender voor 2012. En wat voor een aanvulling!

zaterdag 31 maart 2012Verborgen regels zijn ongeschreven regels of gewoonten die, wanneer ze niet begrepen worden, voor verwarring kunnen zorgen. Of er voor zorgen dat iemand zich geïsoleerd voelt. Omdat niet iedereen zich deze verborgen regels automatisch eigen maakt, moeten ze soms aangeleerd worden. Hier kan deze dagkalender voor kinderen, zowel thuis als op school, bij helpen. Iedere dag brengt hij een nieuwe verborgen regel onder de aandacht. Dit kan op verschillende manieren. Soms geeft hij de regel expliciet, andere keren gaat hij uit van een situatie waarbij hij concrete tips geeft over hoe zich te gedragen of hoe te reageren. Op deze manier breidt het gedragsrepertorium van het kind of de jongere elke dag uit.

Je kunt deze kalender op verschillende manier gebruiken. Dat gaat van een vrijblijvende tip per dag tot een dagelijks kort gespreksmomentje thuis of in de klas waarin er over de ‘verborgen regel van de dag’ nagedacht en gesproken wordt.

De kalender werd ontwikkeld door de Autism Asperger Publishing Co. uit Kansas. Dit wil echter niet zeggen dat je hem moet reserveren voor kinderen en jongeren met een autismespectrumstoornis. Net zoals bij het boek het geval was, kunnen veel andere kinderen, jongeren en volwassenen baat hebben bij het dagelijks reflecteren over een verborgen regel. Deze kalender zou wel eens beter en doeltreffender kunnen zijn dan om het even welke methode voor het aanbrengen van sociale vaardigheden.

afdrukken

2011.09.25

Ik wil niet meer onzichtbaar zijn

Auteur: Birsen Başar
Titel: Ik wil niet meer onzichtbaar zijn. Autisme in de allochtone cultuur in Nederland
Uitgeverij: Pica
Plaats: Huizen
Jaar: 2010
Pagina's: 168
ISBN-13: 978-90-7767-150-4
Prijs: € 17,50

Lieve Birsen

ik wil niet meer onzichtbaar zijn - autisme in de allochtone cultuur in nederlandLaat mij jou eerst en vooral danken. Omdat ik jou mocht leren kennen door jouw boek. Maar ook omdat je op jouw manier een van de grootste misvattingen over autisme hebt weerlegd. ‘Welk misverstand?’ zul je nu misschien wel denken. Wel, het idee dat mensen met autisme niet in staat zijn tot gevoelens. Want, Birsen, die gevoelens die jij in jouw boek laat spreken, zijn eerlijk en zeer intens. Zo intens, dat de lezer jouw angst om twee keer geïsoleerd te zijn, soms kan voelen. Twee keer geïsoleerd, inderdaad. Enerzijds geïsoleerd in een samenleving die de mensen voortdurend op een dubbelzinnige manier benadert, anderzijds geïsoleerd in de eigen Turkse gemeenschap die weinig begrip heeft voor jouw autisme.

Ik ben niet alleen dankbaar. Ik heb ook bewondering voor jou. Je hebt jouw kwetsbaarheid tot een kracht gemaakt. Met die kracht heb je bij jezelf waarschijnlijk heel wat oude wonden opengereten. Om de lezer te doen begrijpen welke moeilijke opdracht je jezelf hebt opgelegd: zichtbaar te zijn voor jouw gemeenschap. Misverstanden, vertrouwensbreuken, onbegrip, pesterijen, … je laat ze allemaal, ongenadig voor jezelf, aan bod komen.

Birsen, jij schreef een origineel standaardwerk over autisme. Vanuit jouw beleving leer je ons de wereld zien zoals jij die ervaart. Geen lijst van kenmerken, signalen, ‘symptomen’ of hoe je ze ook wilt noemen, kan beter weergeven wat autisme voor iemand met autisme betekent. Als hulpverlener voelde ik me heel klein na het lezen van jouw boek. Omdat mijn kennis van autisme niet opweegt tegen jouw verhaal. Je schreef niet alleen het verhaal van iemand met autisme in een allochtone cultuur. Neen. Je schreef in grote mate het verhaal van iedereen met autisme. Ik ben ervan overtuigd dat ook veel autochtone mensen in Vlaanderen en Nederland blij zijn met jouw boek. Nu ja, wat is autochtoon en allochtoon. Voor mij ben je even autochtoon als ik en ben ik even allochtoon als jij.

Met heel veel respect

lieven.jpg


afdrukken

19:21 Gepost door Lieven Coppens in Pica | Permalink | Tags: allochtoon, asperger, ass, autisme, autismespectrum, pdd-nos | |