BOEKetje onderwijs - pica

Het verwende kind syndroom

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sat, 11 Feb 2012 18:19:00 +0100

Auteur:	Willem de Jong
Titel:	Het verwende kind syndroom Jongens en meisjes verwaarloosd door verwenning
Uitgeverij:	Pica
Plaats:	Huizen
Jaar:	2011
Pagina's:	160
ISBN-13:	9789077671689
Prijs:	€ 17,50

Willem de Jong valt met de deur in huis. Hoe het mogelijk is dat ouders die het beste met hun kinderen voor hebben soms zo onnozel zijn in de opvoeding. Onnozel. Een woord dat je niet onmiddellijk verwacht uit de mond van een Nederlander. Ik nam dan ook onmiddellijk die andere gezette Nederlander onder de arm om de betekenis ervan zuiver te krijgen: ik houd het in deze context op de betekenis van onnozel als beduidend onervaren, liever dan op de betekenis van dom, idioot. De auteur vraagt zich af hoe het komt dat ouders, die perfect weten dat kinderen grenzen nodig hebben, deze grenzen zo snel laten varen als hun eigen kinderen er tegenaan lopen en er tegen protesteren. Als dat een enkele keer gebeurt, is er geen probleem. Gebeurt dit systematisch, dat raakt een kind daar aan gewoon en probeert het goedschiks of kwaadschiks altijd zijn zin te krijgen. Het wordt er niet plezieriger van, wel in tegendeel. Het waant zich het centrum van de wereld, kan geen frustratie meer aan en eist voortdurend zijn vermeende rechten op. We kunnen dan spreken van een problematische verwenning. Deze keert zich op (middel)lange termijn tegen het kind zelf. Soms zelfs in de vorm van een onterechte diagnose van ADHD of oppositioneel gedrag. Juist op dit punt gaat verwenning over in verwaarlozing. En moet men optreden.

In zijn boek gaat de auteur in het eerste deel op zoek naar de redenen voor en de vormen van problematische verwenning. Hij beperkt zich daarbij niet tot de meest gekende vorm, de materiële verwenning, maar heeft het ook over de pedagogische en affectieve verwenning. Daarbij staat hij uitgebreid stil bij de negatieve gevolgen van verwenning, zoals daar zijn:

een gebrekkige morele ontwikkeling;
een gebrekkige ego-ontwikkeling;
het ontwikkelen van sociaal angstig gedrag;
het ontwikkelen van een negatief zelfbeeld, een gering zelfvertrouwen en geringe zelfwaardering;
het ontwikkelen van depressieve klachten;
het ontwikkelen van agressief, dwingend of oppositioneel gedrag.

Tegelijk staat hij stil bij de gevolgen van deze problematische ontwikkeling voor het kind op latere leeftijd en voor de ouders.

In het tweede deel gaat Willem de Jong in op de rol van ouders als opvoedingsprofessionals die waar nodig steun moeten krijgen om hun kind te begeleiden doorheen de ontwikkelingstaken die het moet doorlopen en tot een goed einde te brengen. Zijn stelling: elke ontwikkelingstaak waar een kind door moet, is gekoppeld aan een opvoedings-opgave bij de ouders. Waar ouders die opvoedingsopgaven niet opnemen, ontstaat er een risico op verwenning. Juist die opvoedingstaak kunnen en mogen de ouders niet uitbesteden aan derden. Zij moeten het zelf doen. Hoe ze dat kunnen, legt de auteur duidelijk uit. Niet in het minst waar hij mogelijke acties koppelt aan de verschillende vormen van verwend gedrag bij de kinderen.

In het derde en laatste deel van dit boek legt de auteur uit hoe leerkrachten en andere beroepsmensen de ouders kunnen bijspringen in hun aanpak van een verwend kind.

Een zeer actueel boek met een frisse kijk!

Autisme en spel

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 05 Feb 2012 14:12:00 +0100

Auteur:	Jannik Beyer & Lone Gammeltoft
Titel:	Autisme en spel Creatieve en praktische ideeën voor spelactiviteiten
Uitgeverij:	Pica
Plaats:	Huizen
Jaar:	2010
Pagina's:	88
ISBN-13:	9789077671443
Prijs:	€ 16,50

Wie, net zoals ik, al veel boeken over autismespectrumstoornissen gelezen heeft, zal het beamen: over autisme en spel is er tot op vandaag maar weinig geschreven. Het boek van Jannik Beyer en Lone Gammeltoft verdient daardoor zeker een plaatsje op de lijst van verplichte literatuur over autismespectrumstoornissen. Ouders, leerkrachten en professionele hulpverleners zullen de kinderen met deze stoornis na het lezen van dit boek niet alleen beter begrijpen, maar ook nog beter kunnen begeleiden. Het is opnieuw de verdienste van de Nederlandse uitgeverij Pica om een dergelijk boek in Nederland en Vlaanderen onder de aandacht te brengen.

Dit boek bestaat uit een theoretisch en een praktisch gedeelte. In het theoretische gedeelte geven de auteurs op een zeer boeiende manier uitleg over autisme. Boeiend doordat ze de spelontwikkeling van kinderen met een autismespectrumstoornis vergelijken met deze van kinderen zonder deze stoornis. Bij spel staan er immers een drietal vaar-digheden (en hun onderlinge samenhang) centraal, vaardigheden die net voor kinderen met autismespectrumstoornissen problematisch zijn:

Sociale interactie;
Communicatie en dialoog;
Mentaal verbeeldingsvermogen en verbeeldingskracht.

Het zou te kort door de bocht zijn te zeggen dat dit deel een snelcursus autismespectrumstoornissen is. Toch slagen de auteurs erin om op deze manier kinderen met ass in hun zijn (nog) beter te doen begrijpen. Het tweede hoofdstuk uit dit eerste deel over Kenmerken en spelpatronen beschrijft de spelontwikkeling van de mens en legt meteen de link naar spelobservatie bij kinderen met autisme. Voor deze spelobservatie is trouwens door de uitgeverij een formulier voorzien op http://www.uitgeverijpica.nl/index.php/ontwikkelingsstoornissen/210-autismeenspel.

In het tweede deel leer je hoe je voor kinderen met autismespectrumstoornissen leerzame spelactiviteiten (spelfragmenten) kunt opzetten waarbij het kind zelf aangeeft op welk spelniveau het zich bevindt. Deze niveaus worden min of meer bepaald door de volgende spelstrategieën, zoals ze chronologisch in de spelontwikkeling van een kind voorkomen:

Aandacht, verwachting en gedeelde concentratie;
Imitatie en spiegelen;
Parallel spel en parallelle speldialoog;
Scripts en sociale verhalen;
Om de beurt,
Spelletjes en spelregels.

Per spelstrategie of niveau vind je in het boek een uitgewerkt spelfragment met heel veel concreet fotomateriaal dat een echte meerwaarde is.

2012 Verborgen regels

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 27 Nov 2011 20:28:00 +0100

Auteur:	Brenda Myles e.a.
Titel:	2012 Verborgen regels - Dagkalender voor kinderen
Uitgeverij:	Pica
Plaats:	Huizen
Jaar:	2011
Pagina's:	372
ISBN-13:
Prijs:	€ 14,95

Op 28 maart 2008 besprak ik op mijn boekenblog het boek Verborgen regels van Brenda Myles, Melissa Trautman en Ronda Schelvan. Ik besloot mijn bespreking als volgt:

Dit boek is meer dan de moeite waard voor iedereen die, als ouder of als beroepskracht, met kinderen op weg wil gaan bij het leren van sociale vaardigheden. Daarom hoeven deze kinderen echt niet één van de aangehaalde stoornissen te hebben. Ook veel anderen, kinderen én volwassenen, zouden baat hebben bij het lezen van dit boek. Of wat dacht je van die collega die zijn gezicht op 30 centimeter afstand van het jouwe houdt als hij met je spreekt? Of die andere collega die bij voorkeur tegen jou begint te praten als je net aan de telefoon in gesprek bent?

Nu brengt uitgeverij Pica hierop een aanvulling uit in de vorm van een dagkalender voor 2012. En wat voor een aanvulling!

Verborgen regels zijn ongeschreven regels of gewoonten die, wanneer ze niet begrepen worden, voor verwarring kunnen zorgen. Of er voor zorgen dat iemand zich geïsoleerd voelt. Omdat niet iedereen zich deze verborgen regels automatisch eigen maakt, moeten ze soms aangeleerd worden. Hier kan deze dagkalender voor kinderen, zowel thuis als op school, bij helpen. Iedere dag brengt hij een nieuwe verborgen regel onder de aandacht. Dit kan op verschillende manieren. Soms geeft hij de regel expliciet, andere keren gaat hij uit van een situatie waarbij hij concrete tips geeft over hoe zich te gedragen of hoe te reageren. Op deze manier breidt het gedragsrepertorium van het kind of de jongere elke dag uit.

Je kunt deze kalender op verschillende manier gebruiken. Dat gaat van een vrijblijvende tip per dag tot een dagelijks kort gespreksmomentje thuis of in de klas waarin er over de ‘verborgen regel van de dag’ nagedacht en gesproken wordt.

De kalender werd ontwikkeld door de Autism Asperger Publishing Co. uit Kansas. Dit wil echter niet zeggen dat je hem moet reserveren voor kinderen en jongeren met een autismespectrumstoornis. Net zoals bij het boek het geval was, kunnen veel andere kinderen, jongeren en volwassenen baat hebben bij het dagelijks reflecteren over een verborgen regel. Deze kalender zou wel eens beter en doeltreffender kunnen zijn dan om het even welke methode voor het aanbrengen van sociale vaardigheden.

Ik wil niet meer onzichtbaar zijn

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 25 Sep 2011 19:21:00 +0200

Auteur:	Birsen Başar
Titel:	Ik wil niet meer onzichtbaar zijn. Autisme in de allochtone cultuur in Nederland
Uitgeverij:	Pica
Plaats:	Huizen
Jaar:	2010
Pagina's:	168
ISBN-13:	978-90-7767-150-4
Prijs:	€ 17,50

Lieve Birsen

Laat mij jou eerst en vooral danken. Omdat ik jou mocht leren kennen door jouw boek. Maar ook omdat je op jouw manier een van de grootste misvattingen over autisme hebt weerlegd. ‘Welk misverstand?’ zul je nu misschien wel denken. Wel, het idee dat mensen met autisme niet in staat zijn tot gevoelens. Want, Birsen, die gevoelens die jij in jouw boek laat spreken, zijn eerlijk en zeer intens. Zo intens, dat de lezer jouw angst om twee keer geïsoleerd te zijn, soms kan voelen. Twee keer geïsoleerd, inderdaad. Enerzijds geïsoleerd in een samenleving die de mensen voortdurend op een dubbelzinnige manier benadert, anderzijds geïsoleerd in de eigen Turkse gemeenschap die weinig begrip heeft voor jouw autisme.

Ik ben niet alleen dankbaar. Ik heb ook bewondering voor jou. Je hebt jouw kwetsbaarheid tot een kracht gemaakt. Met die kracht heb je bij jezelf waarschijnlijk heel wat oude wonden opengereten. Om de lezer te doen begrijpen welke moeilijke opdracht je jezelf hebt opgelegd: zichtbaar te zijn voor jouw gemeenschap. Misverstanden, vertrouwensbreuken, onbegrip, pesterijen, … je laat ze allemaal, ongenadig voor jezelf, aan bod komen.

Birsen, jij schreef een origineel standaardwerk over autisme. Vanuit jouw beleving leer je ons de wereld zien zoals jij die ervaart. Geen lijst van kenmerken, signalen, ‘symptomen’ of hoe je ze ook wilt noemen, kan beter weergeven wat autisme voor iemand met autisme betekent. Als hulpverlener voelde ik me heel klein na het lezen van jouw boek. Omdat mijn kennis van autisme niet opweegt tegen jouw verhaal. Je schreef niet alleen het verhaal van iemand met autisme in een allochtone cultuur. Neen. Je schreef in grote mate het verhaal van iedereen met autisme. Ik ben ervan overtuigd dat ook veel autochtone mensen in Vlaanderen en Nederland blij zijn met jouw boek. Nu ja, wat is autochtoon en allochtoon. Voor mij ben je even autochtoon als ik en ben ik even allochtoon als jij.

Met heel veel respect

Kids' Skills in actie

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Tue, 12 Apr 2011 11:19:00 +0200

Auteur:	Ben Furman
Titel:	Kids' Skills in actie. Oplossingsgericht werken in de praktijk.
Uitgeverij:	Pica
Plaats:	Huizen
Jaar:	2010
Pagina's:	148
ISBN-13:	978-90-7767-147-4
Prijs:	€ 17,50

Was je niet tevreden met de praktijkvoorbeelden uit Ben Furmans De methode Kids’ Skills. Op speelse wijze vaardigheden ontwikkelen bij kinderen, dan kom je zeker aan jouw trekken in dit boek. Aan de hand van de gevalsbeschrijvingen van individuele kinderen van drie tot veertien jaar leer je hoe je deze methode met succes kunt gebruiken en waar nodig op maat van het kind kunt aanpassen.

Na een korte inleiding op de methode en het herhalen van de vijftien stappen, krijg je meteen waar voor jouw geld: 21 kinderen, elk met hun nog niet aangeleerde vaardigheden, passeren de revue. In elke gevalsbespreking krijg je niet alleen hun verhaal te lezen, maar – tussen de regels door – ook tal van concrete tips.

Verder gaat het boek ook concreet in op het gebruik van de methode bij groepen kinderen. Vanuit een gevalsstudie zal een gemotiveerde leerkracht zeker de nodige inspiratie opdoen om de methode in de eigen klas aan te wenden.

Het laatste deel geeft enkele voorbeelden van brieven die in de methode kunnen gebruikt worden en gaat nog even kort in op het gebruik van totemfiguren.

In zijn epiloog geeft de auteur nog enkele nuttige wenken voor wie met de methode aan de slag gaat.

Een inspiratieboek!

Bam de Kids Tovenaar

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Tue, 12 Apr 2011 10:11:00 +0200

Auteur:	Ben Furman
Titel:	Bam de Kids Tovenaar. Bam de Kids Tovenaar helpt kinderen bij het overwinnen van hun problemen en angsten.
Uitgeverij:	Pica
Plaats:	Huizen
Jaar:	2009
Pagina's:	Cd-rom
ISBN-13:	-
Prijs:	€ 30,00

Bam de Kids Tovenaar is software die ontwikkeld werd bij de methode Kids’ Skills van Ben Furman. Bam, de tovenaar van dienst, neemt van de kinderen (tussen 4 en 12 jaar oud) een gestructureerd interview af. Het is de bedoeling dat hij hen helpt bij het identificeren van die vaardigheden die ze nodig hebben om een vervelende gewoonte of gedragsprobleem kwijt te geraken of om een welbepaalde angst te overwinnen. Wie vertrouwd is met Kids’ Skills zal zeker de vijftien stappen van deze methode achter de gestelde vragen herkennen.

Let op! Het programma Bam de Kids Tovenaar is, net zoals elk gestructureerd interview, een hulpmiddel en geen doel op zich. Het biedt dan ook geen pasklare oplossingen. Het kind dat met het programma werkt, heeft zeker de ondersteuning nodig van een volwassene. Deze moet de methode Kids’ Skills kennen en weten wat de bedoeling is achter de gestelde vragen (met andere woorden: hij moet de handleiding bij het programma grondig gelezen hebben). Voor een kind dat het moeilijk heeft om ten opzichte van een volwassene over zijn problemen te spreken, kan dit programma heel welkom zijn. Doordat het meegevoerd wordt in de wereld van de tovenaar enerzijds en het rechtstreeks met Bam spreekt anderzijds, wordt het voor een kind gemakkelijker om met de begeleidende volwassene te spreken. Het figuurtje van de tovenaar creëert immers een veilige afstand tussen kind en volwassene.

Leuk meegenomen: nadat het kind zijn gesprek met de tovenaar heeft voltooid, maakt deze voor hem een diploma aan voor de geleerde vaardigheid. Dit diploma kan dan uitgereikt worden eens het kind de gekozen vaardigheid beheerst. Tegelijk schrijft de tovenaar een brief naar het kind waarin hij het gesprek samenvat. Tot slot krijgt het kind ook een brief die het kan doorgeven aan zijn supporters. Wie dat zijn, kom je te weten na het lezen van het boek van Ben Furman De methode Kids’ Skills. Op speelse wijze vaardigheden ontwikkelen bij kinderen.

De moeite meer dan waard!

Moeilijke eters

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 21 Nov 2010 19:38:00 +0100

Auteur:	Lori Ernsperger en Tania Stegen-Hanson
Titel:	Moeilijke eters. Effectieve oplossingen voor eetproblemen bij kinderen.
Uitgeverij:	Pica
Plaats:	Huizen
Jaar:	2010
Pagina's:	168
ISBN-13:	978-90-7767-139-9
Prijs:	€ 18,50

Laat ik het maar meteen duidelijk stellen. Dit boek gaat niet over de eetstoornissen anorexia of boulemia nervosa in de enge zin. Het gaat wel over kinderen die om verschillende redenen voedsel weigeren of maar een beperkte voedselkeuze hebben. De auteurs van dit boek geven inzicht in de kernmerken van moeilijke eters, de mogelijke oorzaken en mogelijke oplossingen. Ze gaan hierbij in tegen de misvattingen dat deze kinderen alleen maar moeilijk doen en ze wel vanzelf zullen gaan eten als ze maar voldoende honger hebben.

In het eerste hoofdstuk maken ze de lezer duidelijk wat moeilijke eters zijn. Deze hebben volgens hen een of meer van de volgende kenmerken:

Ze hebben een beperkte voedselkeuze;
Ze weigeren een of meer voedselgroepen;
Ze hebben angst- of woedeaanvallen als ze een nieuw soort eten kregen opgediend;
Ze hebben een voedselobsessie: ze eisen dat bij iedere maaltijd hetzelfde voedsel op dezelfde manier op tafel komt.

Voor sommige moeilijke eters geldt dan weer dat ze een ontwikkelingsstoornis (vb. ASS) of een medische diagnose (vb. hersenverlamming) hebben die aan de basis ligt van hun moeilijk eetgedrag. In dit hoofdstuk benadrukken de auteurs het belang van een multidisciplinaire diagnose.

Het tweede hoofdstuk staat helemaal in het teken van de mondmotorische ontwikkeling van bij de geboorte tot de leeftijd van 3 jaar. Omdat dan in principe de mondmotorische ontwikkeling in die mate ontwikkeld is om ‘normaal’ voedsel te eten. Dat heeft alles te maken met de textuur van het voedsel en de verworven eetvaardigheden van het kind. De boodschap is duidelijk: je kunt een bepaald soort voedsel maar aanbieden als het kind over de daarvoor vereiste eetvaardigheden beschikt. Dat alles kun je heel goed aflezen uit de tabel bij dit hoofdstuk.

In het derde hoofdstuk geven de auteurs een overzicht van enkele omgevings- en gedragsfactoren die kunnen spelen bij eetproblemen. Deze gaan van angst voor ongekend voedsel over een eetonvriendelijke omgeving en enkele culturele belemmeringen tot een ontwikkelingsstoornis. Dat alles lichten ze toe aan de hand van enkele korte gevalsbeschrijvingen.

Maar er is meer. Soms heeft het moeilijk eetgedrag te maken met problemen in de sensorische ontwikkeling van het kind. Dit is het onderwerp van het vierde hoofdstuk. De auteurs leren de lezer kijken naar signalen bij het kind die er kunnen op wijzen dat het hypergevoelig of bijna niet reageert op de informatie die zijn zintuigen hem verschaffen. Daarbij leggen ze direct het verband met wat dat kan betekenen voor het eten. De essentie daarvan kun je in afzonderlijke kaders snel nalezen. De korte gevalsbeschrijvingen brengen dit telkens tot leven.

In het vijfde hoofdstuk brengen de auteurs de informatie uit de vorige hoofdstukken samen. De titel zegt alles. Het gaat over Eetproblemen gebaseerd op motoriek en sensorische informatieverwerking. Hoewel dit hoofdstuk zeer kort is, kun je het toch zien als de theoretische ruggengraat waarrond het hele boek is opgebouwd. Een hoofdstuk dat je zeker moet lezen als je door omstandigheden niet de tijd zou hebben om het hele boek te lezen. Dit hoofdstuk sluit het theoretische gedeelte van dit boek af.

Vanaf het zesde hoofdstuk begint de praktische ruggengraat van dit boek. Hier stellen de auteurs een behandelingsplan voor dat helemaal gebaseerd is op het theoretische gedeelte. Dit behandelingsplan is zeer concreet en geeft tips, suggesties en oefeningen om de verschillende problemen aan te pakken. Daarbij staat het voldoende stil bij het waarom ervan.

Een onmisbaar boek voor ouders en hulpverleners van moeilijke eters. In een tijd waarin heel wat kinderen (soms zelfs peuters) op school blijven eten, kan het zeker ook een grote hulp zijn voor leerkrachten en andere begeleiders die toezicht houden bij het middagmaal. Na het lezen van dit boek zal het trouwens iedereen duidelijk zijn dat ‘moeilijk eten‘ in een aantal gevallen zelfs een signaal kan zijn van een ruimer onderliggend ontwikkelingsprobleem.

Mijn plakboek

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 14 Nov 2010 18:04:00 +0100

Auteur:	Ellen Luteijn, Hans Nieuwenstein & Harry van Nielen
Titel:	Mijn Plakboek. Dit ben ik! Dit vind ik fijn in mijn omgeving!
Uitgeverij:	Pica
Plaats:	Huizen
Jaar:	2010
Pagina's:	44 + handleiding voor de begeleider
ISBN-13:	-
Prijs:	€ 45,-

Mijn plakboek bevat een zeer toegankelijke en praktische methode om met kinderen en jongeren vanaf acht jaar die een autismespectrumstoornis hebben, aan de slag te gaan. Deze methode wil hen helpen om zichzelf aan anderen te laten zien zoals ze zijn en om inzicht te verwerven in hun sterke kanten. Dit laatste is geen overbodige luxe. Kinderen en jongeren met een autismespectrumstoornis zijn zich vaak enkel bewust van hun zwakke kanten. Omdat ze daar ook het snelst door hun omgeving op afgerekend worden. Aangezien recent wetenschappelijk onderzoek geleidelijk aan ook de specifieke talenten van deze kinderen en jongeren heeft aangetoond, is het noodzakelijk om hen en hun omgeving hier attent op te maken. In die zin is Mijn plakboek dan ook een niet te negeren instrument voor psycho-educatie, zelfconceptverheldering en zelfverwezenlijking.

De auteurs hebben jarenlange ervaring in het begeleiden van kinderen met een autismespectrumstoornis. Dit blijkt uit de zeer zorgvuldige opbouw van deze methodiek. Hierbij zijn de auteurs niet uitgegaan van (en hier citeer ik letterlijk uit het voorwoord van Ina van Berckelaer-Onnes, tot 2007 hoogleraar aan de afdeling orthopedagogiek van de universiteit van Leiden) autistische kinderen, maar van gewone kinderen met autisme, die net als alle kinderen sterke en lastige kanten kennen. Let op het woord lastige in plaats van zwakke kanten!

Het concept is even eenvoudig als doeltreffend. De kinderen leren zichzelf aan de hand van de katernen uit de map beter kennen. Om zich tenslotte persoonlijk doelen te stellen. De snelheid waarmee dat gebeurt, bepalen ze zelf. In de handleiding voor de begeleider staat duidelijk neergeschreven hoe hij dat best samen met het kind of de jongere aanpakt. De werkmap bestaat uit vier verschillende katernen die telkens aan antwoord geven op enkele heel concrete vragen:

Katern 1:Dit ben ik
- Wat zijn mijn sterke kanten?
- Wat zijn mijn lastige kanten?
Katern 2:Dit vind ik fijn in mijn omgeving
- Welke sterke kanten vind ik fijn van mensen in mijn omgeving?
- Wat vind ik fijn in een ruimte?
- Wat vind ik fijn voor het begrijpen van tijd?
- Wat vind ik fijn voor het uitvoeren van taken?

Bij de katernen 1 en 2 maken de kinderen en jongeren aan de hand van de in de map voorziene stickers, posters. Op deze stickers staan tekeningen die overeenkomen met de sterke en lastige kanten zoals deze genoegzaam bekend zijn bij kinderen en jongeren met een autismespectrumstoornis. Belangrijk is ook dat het een open systeem is: het kind of de jongere mag altijd eigen elementen inbrengen.

Katern 3:Ik in relatie met anderen
- Ik in relatie met thuis;
- Ik in relatie met school;
- Ik in relatie met anderen.

Per onderwerp brengt het kind of de jongere aan de hand van relatiecirkels en -boxen zijn omgeving in kaart. Het is de bedoeling dat hij een differentiatie aanbrengt in de mensen die hem omringen (van heel nabij tot verder af).

Katern 4: Mijn doelen. In deze katern formuleert de leerling per gebied zijn doel en denkt hij na over de manier waarop hij zijn doelen kan halen. Hier integreert hij als het ware de informatie die hij verzamelde in de katernen 1 tot en met 3 tot een persoonlijk handelingsplan.

Mijn plakboek staat garant voor een verfrissende aanpak voor, zoals ik het in mijn inleiding schreef, psycho-educatie, zelfconceptverheldering en zelfverwezenlijking bij kinderen en jongeren met een autismespectrumstoornis.

ADHD?! Wat nu?

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 07 Nov 2010 18:23:00 +0100

Auteur:	Bernadette Goede & Sylvia van 't Hof
Titel:	ADHD?! Wat nu? Een praktische wegwijzer voor ouders.
Uitgeverij:	Pica
Plaats:	Huizen
Jaar:	2010
Pagina's:	120
ISBN-13:	978-90-7767-145-0
Prijs:	€ 15,-

Van vermoeden, over diagnose en behandeling, naar de aanpak op school. Zo kun je de inhoud van dit boek in één zin samenvatten. De auteurs hebben geen theoretisch werk over AD(H)D geschreven, maar een praktisch boek voor ouders. In zes hoofdstukken slagen ze er in alles wat ouders willen (moeten) weten over dit probleem bij hun kind, samen te vatten.

In het eerste hoofdstuk geven de auteurs in een notendop de huidige stand van zaken in verband met de kennis over AD(H)D weer. Aan bod komen onder andere de DSM-criteria, de verschijningsvormen, de mogelijke gedragingen van iemand met AD(H)D, het voorkomen van AD(H)D en de comorbiditeit, het ontstaan en het ontwikkelingsverloop van AD(H)D. Het gaat hier telkens over voor ouders essentiële kennis, ontdaan van nagenoeg alle vakjargon en ondersteund door concrete voorbeelden.

Het tweede hoofdstuk maakt de lezer alert op deze signalen die mogelijks wijzen op AD(H)D. Het tekent voor de ouders de mogelijke (Nederlandse) trajecten uit die ze kunnen lopen om te komen tot een duidelijke diagnose en wat ze binnen die trajecten kunnen verwachten. Inhoudelijk vertonen deze trajecten heel veel gelijkenissen met de Vlaamse. Hierdoor is dit hoofdstuk zeker niet irrelevant voor Vlaamse lezers.

In het derde hoofdstuk leggen de auteurs uit wat ouders met de diagnose kunnen doen. Ze formuleren antwoorden op praktische vragen als:

Voor welke behandeling moeten we kiezen?
Hoe vertellen we ons kind dat het AD(H)D heeft?
Hoe vertellen we onze omgeving dat ons kind AD(H)D heeft?
Hoe vertellen we zijn leeftijdsgenootjes dat ons kind AD(H)D heeft?

Het stukje over de financiële regelgeving is echter niet toepasbaar voor Vlaanderen.

Het volgende hoofdstuk gaat dieper in op de behandeling van AD(H)D. Het blijft lang stilstaan bij het gebruik van medicatie, maar heeft ook aandacht voor de psychosociale component van de behandeling. Van deze laatste is immers gebleken dat ze de resultaten van de medicamenteuze behandeling versterkt.

De ruggengraat van dit boek vind je in het vijfde hoofdstuk. Hierin krijgen de ouders concreet advies aan de hand van achttien verschillende opvoedingstips en concrete tips in verband met het aanleren van bepaalde vaardigheden. Het aanleren van gevoelsregulerende vaardigheden krijgt hierbinnen bijzondere aandacht.

In het zesde en laatste hoofdstuk bekijken de auteurs, naar analogie met het vijfde hoofdstuk, wat de school kan doen voor kinderen met AD(H)D.

Een herkenbaar en realistisch boek dat veel ouders van een kind met AD(H)D een hart onder de riem zal steken.

Asperger in beeld

noreply@skynetblogs.be (Lieven Coppens) — Sun, 07 Nov 2010 15:49:00 +0100

Auteur:	Patricia Bouwhuis & Inge Verstraete
Titel:	Asperger in beeld. Leerlingen met Asperger of PDD-NOS in het voortgezet onderwijs.
Uitgeverij:	Pica
Plaats:	Huizen
Jaar:	2010
Pagina's:	64
ISBN-13:	978-90-7767-159-7
Prijs:	€ 18,95

Het moet iedereen stilaan wel duidelijk zijn dat uitgeverij Pica een enorme expertise heeft ontwikkeld als het gaat over het op de markt brengen van boeken met een meerwaarde die over autisme en aan autisme verwante stoornissen gaat. Dit is meer dan ooit het geval met het stripverhaal-met-annotaties Asperger in beeld. Met deze strip willen de auteurs aantonen dat een kind met een autismespectrumstoornis en ‘gewone’ leerlingen perfect in eenzelfde klas kunnen zitten. Na de strip zit nog een stukje met annotaties. Hierin leggen de auteurs eerst en vooral uit wat men onder Asperger en PDD-NOS moet verstaan. Om daarna stil te staan bij de leerstijl van kinderen met een autismespectrumstoornis. Deze leerstijl vertalen ze in een laatste annotatie naar verschillende aspecten van het leren in het voortgezet onderwijs.

Deze keer heb ik het boek niet alleen zelf gelezen. Ik liet het ook lezen aan een laatstejaarsstudent met Asperger uit het secundair (voortgezet) onderwijs. Ik vroeg hem de plus- en de minpunten op te lijsten. Wat hij zeer secuur deed. Met zijn toestemming geef ik ze hieronder weer, letterlijk (met alle punten, komma’s en leestekens) zoals hij ze neerpende:

Pluspunten: Het geeft een goed beeld aan de mensen zonder autisme hoe de denkwijze bij ‘autisten’ gaat. En hoe deze denkwijze te begrijpen. Ook brengt het een aantal tips aan hoe men op een goede manier kan omgaan met mensen met autisme. Een ander pluspunt van het boek is dat de personages met autisme ook als normale personen worden voorgesteld maar dat het autisme wordt uitgebeeld door beelden in verband met hun gedrag. In het boek komt ook aan bod dat mensen met een lichte vorm van autisme (het alien verhaal) mensen met een zwaardere vorm van autisme beter kunnen begrijpen.

Minpunten: Aangezien deze strip ook geschreven is voor mensen met autisme kan het misleidend zijn voor hen. Zo worden een groot deel docenten afgebeeld als mensen die helemaal niet met autisme kunnen omgaan, en een groot deel van de leerlingen als mensen die het altijd opnemen voor mensen met autisme. Dit kan een gevaar vormen omdat mensen met autisme dik ook als werkelijkheid kunnen zien en die patronen opnemen, waardoor ze in onverwachte situaties kunnen komen te staan.

Zeg nu zelf. Wat kun je aan een dergelijke bespreking nog toevoegen?